วันศุกร์ที่ ๒๐ พฤษภาคม ๒๕๖๕ เวลา ๐๖.๑๐ น.

       สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดยโสธร ร่วมกับส่วนราชการ เทศบาลเมืองยโสธร จัดกิจกรรมตักบาตรย้อนยุค วิถีถิ่น วิถีไทย ณ ถนนคนเดินเมืองเก่าบ้านสิงห์ท่า ตำบลในเมือง อำเภอเมืองยโสธร จังหวัดยโสธร โดยมีนายชลธี ยังตรง ผู้ว่าราชการจังหวัดยโสธร เป็นประธานในกิจกรรม นายสุวัฒน์ เข็มเพชร รองผู้ว่าราชการจังหวัดยโสธร นายชัยวัฒน์ แสงศรี  รองผู้ว่าราชการจังหวัดยโสธร นางรพีพรรณ แสงศรี รองนายกเหล่ากาชาดจังหวัดยโสธร พร้อมด้วย หัวหน้าส่วนราชการ พุทธศาสนิกชน ร่วมตักบาตร พระภิกษุ/สามเณร จำนวน ๑๒ รูป ส่วนราชการ หน่วยงาน องค์กร และพุทธศาสนิกชน จำนวน ๔๕ คน รวม ๕๗ รูป/คน                                                                                    โอกาสนี้ พระครูอนุรักษ์วรดิตถ์ เจ้าคณะอำเภอเมืองยโสธร เจ้าอาวาสวัดสิงห์ท่าประธานฝ่ายสงฆ์ได้กล่าวสัมโมทนียกถาแก่พุทธศาสนิกชนที่มาร่วมทำบุญตักบาตรว่าในช่วงของเดือนที่มีความสำคัญในทางพุทธศาสนาเมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมาทางพุทธศาสนาได้กำหนดให้เป็นสัปดาห์ของพระพุทธศาสนา เนื่องในโอกาสวันวิสาขบูชา ซึ่งวันวิสาขบูชานั้น เป็นวันที่มีเหตุการณ์สำคัญเกิดขึ้นเกี่ยวกับพระพุทธเจ้า ๓ ประการ  ได้แก่ วันประสูติ ก็คือ เกิดจากพระครรภ์ของมารดา  วันตรัสรู้ ก็คือ วันที่พระพุทธองค์ได้ตรัสรู้พระสัมมาสัมโพธิญาณสำเร็จเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า และดับขันธ์ปรินิพพาน คือการสิ้นไปถึงอัตภาพร่างกาย รวมทั้งหมด ๓ เหตุการณ์สำคัญ ๆ ตั้งแต่ต้นจนถึงวาระสุดท้ายของชีวิตของพระพุทธองค์ เกิดขึ้นในวันวิสาขบูชา ก็คือวันขึ้น ๑๕ ค่ำเดือน ๖ หลังจากที่พระพุทธองค์ได้ดับขันธ์ปรินิพพานแล้ว พระอานนท์ ก็ได้ทูนถามพระองค์ก่อนหน้านั้นว่า จะให้จัดการเกี่ยวกับงานศพของพระพุทธองค์อย่างไร ซึ่งพระพุทธองค์ก็ได้อธิบายว่าให้จัดการเหมือนกันกับพระเจ้าจักรพรรดิทั่วไป นั้นก็คือ จะต้องมีพิธียิ่งใหญ่เหมือนกันกับงานศพของพระเจ้าจักรพรรดิ์ แต่คณะสงฆ์และพระสงฆ์นั้นก็ได้กำหนดนำสรีระของพระพุทธองค์ประดิษฐานอยู่ที่สถานที่พระพุทธองค์ได้ดับขันปรินิพาน ๗ วัน พอถึงถัดจากนั้นไปวันที่ ๘ ก็เป็นวันถวายพระเพลิงพระศพของพระพุทธองค์ ซึ่งในวันถวายพระเพลิงในวันนั้นเราเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า วันอัฏฐมีบูชา ก็คือวันบูชาในวันที่ถวายพระเพลิงพระศพของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า วันแรม ๘ ค่ำ เดือน ๖ เป็นวันอัฏฐมีบูชา ซึ่งอยู่ในช่วงของสัปดาห์ของการถวายพระเพลิงพระบรมศพของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าดั้งนั้น ก่อนอยู่ในช่วงนี้อาตมา ขอยกเอาธรรมะที่เป็นปัจฉิมโอวาทที่พระพุทธองค์ได้ตรัสก่อนที่จะดับขันธ์ปรินิพพานโดยพระองค์ได้ตักเตือนเราทั้งหลายเป็นปัจฉิมโอวาทว่า “วยธมฺมา สงฺขารา อปฺปมาเทน สมฺปาเทถ” ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราขอเตือนท่านทั้งหลาย สังขารทั้งหลายทั้งปวงนั้นมีอันสิ้นไปและมีอันเสื่อมไปเป็นเรื่องธรรมดา ขอท่านทั้งหลายจงเป็นอยู่ด้วยความไม่ประมาทหลังจากตรัสแล้ว พระองค์ก็ทรงไม่ได้ตรัสอะไรอีกเลย ทรงเข้าสู่การดับขันธ์ปรินิพพาน ในปัจฉิมโอวาทพระองค์ได้กล่าวถึงเหล่าท่านทั้งหลายได้สำนึกได้รู้ ได้เข้าใจ เตือนว่าสังขารทั้งหลายมีอันเสื่อมไป และมีอันสิ้นไปเป็นเรื่องธรรมดา สังขารในที่นี้ หนึ่งก็คือที่เป็นรูปร่าง เรียกกันว่า “รูป” ส่วนที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ส่วนที่สัมผัสได้ด้วยกายทั้งหมดเรียกกันว่า ส่วนที่เป็น “รูป” ส่วนหนึ่งที่มีอยู่แต่สัมผัสไม่ได้ เรียกกันว่าเป็น “นาม” ในส่วนที่เป็นนามนั้น ยกขึ้นมาเป็นขันธ์ ๕ ก็มี รูป เวทนา สัญญา สังขาร และวิญญาณ รูปก็คือที่สัมผัสได้ดังที่กล่าวในเบื้องต้น เวทนา ก็คือ การรับรู้ รู้ร้อน รู้เย็น รู้หนาว รู้เจ็บ รู้ปวด  สัญญา ก็คือการจำได้ การจดจำสิ่งนั้นได้สิ่งนี้ได้ สังขารก็คือการปรุงแต่ง เมื่อรับรู้แล้วชอบในอารมณ์นั้น หรือไม่ชอบในอารมณ์นั้น ได้รับประทานอาหารมีรสชาติ หวานมัน เค็ม ชอบในรสชาติอาหารหรือไม่ชอบ สังขารเป็นผู้ปรุงแต่ง คนเรานั้นมีสังขารปรุงแต่งไม่เหมือนกัน บางคนชอบอาหารมีรสเปรี้ยว บางคนชอบรสหวาน บางคนชอบรสเค็ม บางคนชอบรสเผ็ด เหล่านี้เรียกกันว่าเป็นสังขารตัวปรุงแต่ง วิญญาณ ก็คือ ตัวผู้รับรู้  ทั้ง ๔ นี้ เรียกว่าเป็นรูปธรรม รวมทั้งรูปแล้วเป็น ๕ ที่เราเรียกกันว่าขันธ์ ๕ ในขันธ์ ๕ นั้น รูป มีอันแตกไป ย่อยสลายไป ไม่มีสิ่งได้ที่จะเหลือค่อย ๆ เสื่อมไป ที่ละน้อย ๆ ในที่สุดก็ต้องแตกไป  ส่วนที่เป็นนามก็คือ เวทนา สังขาร สัญญา วิญาณ แม้จะไม่มีปรากฏรูปร่างแต่ก็อิงอาศัยอยู่ร่วมกัน เมื่อร่างกายหมดวิญาณก็เป็นอันว่าไม่รับรู้สิ่งใด ๆ แล้ว ไม่รู้เจ็บ ไม่รู้ร้อน ไม่รู้ปวด ไม่รู้ทรมาน ไม่รู้สุข ไม่รู้ทุกข์ สุดแท้แต่ว่าพอวิญญาณหมดไปแล้ว ไม่รับรู้อะไรทั้งนั้น ไม่มีใครขยับเขยื้อนก็อยู่ตรงนั้น ถ้ามีใครมายกไปก็ไม่รับรู้ต่อการกระทำต่อร่างกายของเขานี่ก็คือ ๒ ประการ แต่พระพุทธองค์ก็ทรงได้เตือนว่า ท่านทั้งหลาย  นี่แหละคือสภาวะของความเป็นจริงที่ทุกคนจะต้องประสบ ดังนั้น ก่อนที่รูปก็คือร่างกายก่อนจะเสื่อมไป จึงต้องเอาร่างกายทำคุณประโยชน์ให้มากที่สุด สร้างบุญสร้างกุศลให้เกิดขึ้นเพราะบุญกุศลนั้น จะส่งผลไปในโอกาสในเบื้องหน้า เพราะเสบียงบุญนั้นจะส่งผลบุญเมื่อไปยังจุติยังภพและภูมิต่อ ๆ ไปแล้ว จะได้รับความสุขโดยดี ๆ ขึ้นไป พระองค์จึงได้เตือนว่าขอท่านทั้งหลายจงอย่าเป็นอยู่ด้วยความประมาทเพราะความประมาทนั้นจะทำให้ท่านทั้งหลายถึงความหายนะถึงความวิบัติ แต่ความไม่ประมาทนั้น จะให้ถึงฝั่งคือนิพพานได้ดังที่ปรารถนา ในวาระโอกาสเช้าวันนี้ ทุกท่านได้มาทำบุญกุศล ขออำนาจบุญกุศลที่ท่านทั้งหลายได้กระทำบำเพ็ญด้วยดีและด้วยอำนาจคุณพระรัตนตรัย ได้โปรดส่งผลดลบันดาลอำนายพรให้ทุกท่านได้รับความสุขกาย สุขใจ อยู่ดี มีสุข ปราศจากทุกข์โศก โรคภัย ทุก ๆ ประการ ปรารถนาอยากจะได้สิ่งอื่นใดขอจงให้สิ่งที่ปรารถนานั้นจงสัมฤทธิ์ผลิตผลดังที่ปรารถนาทุก ๆ ท่านเทอญ                                                             
       ทั้งนี้ ผู้ร่วมกิจกรรมได้แต่งกายด้วยชุดผ้าไทย ผ้าท้องถิ่น เพื่อเป็นการรณรงค์อัตลักษณ์ความเป็นไทยและสนับสนุนผ้าไทยผ้าท้องถิ่นจากกลุ่มผลิตภัณฑ์วัฒนธรรมไทยของจังหวัดยโสธร ซึ่งสอดคล้องกับนโยบายของกระทรวงวัฒนธรรมและจังหวัด    
       ในการจัดกิจกรรมดังกล่าวได้ปฏิบัติตามมาตรการป้องกันและควบคุมการแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา ๒๐๑๙ (COVID-19) ของกระทรวงสาธารณสุข และจังหวัดยโสธรอย่างเคร่งครัด